Een plastic wereld


(15 november 2020 tot eind februari 2021)

Vanwege Covid-19 tot nader orde uitgesteld.

Meer informatie volgt begin januari 2021.


Jaarlijks produceren we 311 miljoen ton nieuw plastic. Daarvan komt ongeveer 5 miljoen ton in zeeën en oceanen terecht. Het gaat dan om plastic dat niet bedrijfsmatig wordt afgevoerd, maar om plastic dat we op straat weggooien of dat op andere manieren in de openbare ruimte terecht komt.

In veel landen, zoals India, is er geen bedrijfsmatige afvoer en recycling. Al het plasticafval wordt direct in zee gestort.

Door verwering, zonlicht en golfslag valt groot plastic uiteen in kleine stukjes. Door degradatie en fragmentatie kunnen er ook giftige stoffen vrijkomen. Veel dieren die in of van de zee leven, zien deze kleine deeltjes plastic voor voedsel aan, waardoor de giftige stoffen in de voedselketen terechtkomen.

De term ‘plastic soup’ is afkomstig van Charles Moore, die in 1997 van Hawaii naar Zuid-California zeilde en dagelijks grote hoeveelheden plastic tegenkwam in de Grote Oceaan.

Sindsdien is de ‘plastic soup’ een hot item. De jonge Nederlandse uitvinder Boyan Slat is bekend geworden met ‘The Ocean Cleanup’, het eerste systeem dat plasticsoep gaat opruimen in de Grote Oceaan.

Het probleem van de plastic soep heeft overal ter wereld kunstenaars geïnspireerd tot het maken van kunst van afval en zeker ook van plastic afval. Hoe mooi de kunstwerken soms ook zijn, ze zijn altijd bedoeld om de aandacht te vestigen op het probleem van teveel plastic.

Stichting Art Promotion International wil graag de aandacht vestigen op dit probleem en heeft daarvoor 10 kunstenaars uitgenodigd die ieder op hun eigen wijze met plastic afval werken:

Adriaan Vroegop

Cas Pieksma

Edward Slaviero

Elza Zijlstra

Ineke Poldervaart

Marian Tappel

Rosa Navarro

Marion Verwey

Maria Koijck

Jaap de Jonge

De expositie ‘Een plastic wereld’ vindt plaats in de theaterlounge van MartiniPlaza Groningen.


Vreemde Vogels


Tot nader orde uitgesteld


Onder de vele vluchtelingen die de afgelopen jaren naar Nederland zijn gekomen en hier een plek hebben gevonden, bevinden zich veel zeer getalenteerde kunstenaars.

Zij zijn vaak kleurrijke vogels uit voor ons vreemde landen, die als echte vogels in vrijheid proberen te leven en daar te leven waar ze kunnen zijn wie of wat ze zijn.


In 1983 maakte de band Klein Orkest het lied ‘Over de Muur’, over de scheiding tussen Oost- en West-Duitsland.

“En alleen vogels vliegen van Oost- naar West- Berlijn
Worden niet teruggefloten, niet neergeschoten.
Over de Muur, over het IJzeren Gordijn,
Omdat ze soms in het oosten soms ook in het westen willen zijn.”


De expositie ‘Vreemde vogels’ wil kunstenaars uit andere culturen bij elkaar brengen en laten zien hoe kunstenaars hun huidige ‘dubbele cultuur’ vormgeven in hun kunst. Sommigen voelen nog de noodzaak de vreselijke situaties in hun thuisland in kunst te verwerken, om zo die traumatische ervaringen een plaats te kunnen geven. Anderen proberen juist het verleden achter zich te laten en zich in hun kunst te richten op de toekomst in een nieuw land met een andere cultuur.